bad bully guys high school

Pagsusuri ni Norviv

Sa unang tingin, ang bad bully guys high school ay isang magaan na larong pang-edukasyon na nakasentro sa pagiging pasaway sa loob ng paaralan. Ang pangunahing ideya nito ay gumamit ng mga trick para gambalain ang klase, kaya hindi ito tipikal na larong nagtuturo sa pamamagitan ng quiz, flashcard, o mahabang paliwanag. Sa halip, inilalagay ka nito sa isang mapagbiro at magulong sitwasyon kung saan ang saya ay nagmumula sa pag-iisip kung paano maaabala ang klase.

Para sa akin, ang pinakamahalagang kakayahan ng laro ay ang paghimok sa iyo na maghanap ng malikhaing paraan para maisagawa ang isang kalokohan. Simple ang konsepto, pero may kaunting pagpaplano: kailangan mong tingnan ang sitwasyon, pumili ng tamang kilos, at tanggapin ang resulta kapag hindi umayon ang ginawa mo. Hindi ito laro para sa seryosong simulation ng paaralan; mas bagay itong ituring na maikling interactive na komedya tungkol sa isang bad boy na gustong manggulo.

Ang sentrong ideya: mga trick para gambalain ang klase

Ang kakayahang gumamit ng mga trick ang nagbibigay ng sariling karakter sa larong ito. Sa halip na basta pindot nang pindot, hinihikayat kang mag-isip kung aling aksyon ang may saysay sa kasalukuyang eksena. Dito nagiging mas kawili-wili ang bawat sandali, dahil hindi sapat na alam mong may kalokohan kang gustong gawin; kailangan mo ring alamin kung kailan at paano ito maisasagawa.

Sa praktikal na paggamit, ang ganitong mekanika ay parang maliit na puzzle na nakabalot sa slapstick na eksena. Maaaring mapansin mo muna ang mga bagay sa paligid, saka subukan ang isang aksyon at tingnan kung magbabago ang sitwasyon. Ang gantimpala ay hindi lamang ang mismong panggugulo, kundi ang pagtuklas sa ugnayan ng iyong kilos at ng reaksyon ng klase.

Ang tunay na lakas ng laro ay nasa timing at obserbasyon, hindi sa bilis ng pagpindot. Kapag minadali mo ang lahat, madaling mawala ang punto ng eksena. Kapag naglaan ka naman ng sandali para unawain ang kapaligiran, mas nagiging malinaw kung anong uri ng trick ang maaaring gumana. Ito ang dahilan kung bakit mas nakakaengganyo ito para sa mga manlalarong gusto ng magaang problem-solving kaysa sa purong aksiyon.

Hindi ko ito ilalarawan bilang malalim na larong pang-akademiko. Ang label na pang-edukasyon ay mas mauunawaan kung titingnan ang laro bilang ehersisyo sa pag-oobserba, pagbuo ng simpleng plano, at pag-unawa sa sanhi at epekto. Hindi nito pinapalitan ang tunay na pag-aaral, pero maaari itong magsilbing maikling pahinga para sa taong gustong maglaro ng isang bagay na may kaunting pag-iisip sa halip na walang tigil na pagtakbo o pagbaril.

Kung paano nararamdaman ang gameplay

Sa aking karanasan, mas gumagana ang konsepto kapag tinatrato mo ang bawat eksena na parang maliit na eksperimento. May gusto kang mangyari, pipili ka ng kilos, at makikita mo kung tama ang hinala mo. Kapag mali, hindi naman kailangang maging nakakainis agad; bahagi iyon ng komedya at ng proseso ng pag-alam kung paano gumagana ang sitwasyon.

May kakaibang saya sa ganitong uri ng laro dahil hindi nito hinihingi ang tuloy-tuloy na konsentrasyon na karaniwang kailangan sa mabilis na action game. Maaari kang maglaro nang ilang minuto habang naghihintay, pagkatapos ay itigil kapag tapos na ang isang maikling session. Dahil dito, bagay ito sa mga manlalarong naghahanap ng casual na karanasan sa telepono.

Gayunman, may hangganan ang ganitong disenyo. Kapag nasanay ka na sa pattern ng mga eksena, maaaring mabawasan ang sorpresa. Kung ang hinahanap mo ay malawak na mundo, komplikadong character development, o mahahabang laban, malamang na hindi sapat ang larong ito. Ang halaga nito ay nasa simpleng biro at pag-iisip sa isang partikular na sitwasyon, hindi sa lawak ng nilalaman.

Isang praktikal na paraan ng paglalaro

Kapag naglalaro ako, hindi ko agad inuulit ang parehong kilos nang walang pag-iisip. Tinitingnan ko muna kung ano ang mahalaga sa eksena, saka ko hinahanap ang posibleng koneksyon ng mga bagay at karakter. Kung hindi gumana ang unang pagtatangka, ginagamit ko ang resulta bilang pahiwatig sa susunod na hakbang. Maliit na pagbabago ito sa paraan ng paglalaro, pero nakatutulong para hindi maging random ang mga pindot.

Maganda ring huwag asahan na ang pinakanakakatawang kilos ang awtomatikong tamang kilos. Sa ganitong larong nakabatay sa trick, minsan ang mas tahimik o hindi gaanong halatang aksyon ang nagbubukas sa susunod na pangyayari. Ang payong ito ay partikular na kapaki-pakinabang sa mga batang manlalaro na may ugaling subukan agad ang pinakamalaking button o pinakakapansin-pansing bagay.

Kung gagamitin mo ito bilang maikling laro kasama ang kaibigan o nakababatang kapatid, puwedeng gawing palitan ng hula ang bawat eksena. Bago pindutin ang isang aksyon, sabihin muna kung ano ang inaasahang mangyayari. Sa ganitong paraan, nagiging mas malinaw ang bahagi ng obserbasyon at lohika, at hindi lamang basta panonood sa karakter na gumagawa ng kalokohan.

Pinakamahusay na sitwasyon para rito

Pinakanaaangkop ang laro sa maikling pahinga pagkatapos ng klase, habang bumibiyahe, o kapag gusto mo ng simpleng pampalipas-oras na hindi nangangailangan ng mahabang paghahanda. Halimbawa, kung may ilang minuto kang hinihintay bago magsimula ang susunod na gawain, maaari kang magbukas ng isang eksena, maghanap ng tamang trick, at huminto kapag tapos na ang sandali.

May isa pang magandang gamit: maaari itong maging panimulang laro para sa batang hindi pa sanay sa mas komplikadong mobile games. Dahil ang pangunahing layunin ay manggulo sa isang school setting at hindi makipaglaban sa mahirap na kalaban, mas madaling ipaliwanag ang konsepto. Maaari mong tanungin ang manlalaro kung bakit niya pinili ang isang aksyon at kung ano ang inaasahan niyang mangyari. Nagiging maliit itong pagsasanay sa pagpaplano nang hindi mukhang aralin.

Angkop din ito sa taong mahilig sa humor na nakabatay sa maling timing at hindi inaasahang reaksyon. Kung gusto mo ng larong may malinaw na seryosong misyon, maaaring hindi tumugma ang tono. Pero kung natutuwa ka sa ideya ng isang karakter na paulit-ulit na naghahanap ng paraan para manggulo sa klase, mas mauunawaan mo kung saan nanggagaling ang aliw nito.

Para sa isang ordinaryong araw, maiisip ko itong gamitin kapag pagod ako mula sa mas mabibigat na laro. Hindi ko kailangang kabisaduhin ang maraming kontrol o maghanda ng mahabang oras. Bubuksan ko lang ito, susubukan kong lutasin ang isang sitwasyon, at titigil kapag hindi na nakakatawa o kapag gusto ko nang bumalik sa ibang gawain. Ang ganitong limitadong layunin ay kahinaan para sa ilan, pero kaginhawaan naman para sa iba.

Mga kompromiso bago mag-install

Ang laro ay libre, kaya madali itong subukan nang hindi muna gumagawa ng malaking desisyon sa gastos. Gayunman, ang pagiging libre ay hindi awtomatikong nangangahulugang magiging angkop ito sa lahat. Mas mahalagang tanungin kung gusto mo ba ang casual na prank gameplay kaysa tumingin lamang sa presyo.

May rating itong 12+, kaya hindi ko ito basta ibibigay sa napakabatang bata nang hindi ko muna tinitingnan kung komportable ako sa tono ng panggugulo sa paaralan. Hindi ito nangangahulugang dapat seryosohin ang mga kalokohan bilang payo sa tunay na buhay. Mas mabuting ipaliwanag sa bata na ang laro ay kathang-isip na biro at ang tunay na pang-aabala sa klase ay may epekto sa ibang tao.

Isa pang trade-off ang paulit-ulit na pattern ng karanasan. Ang mga larong nakasentro sa iisang pangunahing ideya ay kadalasang madaling maintindihan, pero maaari ring mabilis mawalan ng bagong pakiramdam para sa mga beteranong manlalaro. Kung kailangan mo ng tuloy-tuloy na bagong hamon, mas mabuting pumili ng puzzle game na may mas malawak na sistema o ng adventure game na may mas mahabang pag-unlad.

Hindi rin ito ang tamang pili para sa taong naghahanap ng tunay na educational tool. Kung ang layunin mo ay matuto ng matematika, wika, agham, o isang partikular na kasanayan, mas kapaki-pakinabang ang app na direktang nakatuon sa paksang iyon. Ang edukasyonal na halaga rito ay hindi tuwiran: nagmumula ito sa pag-oobserba, timing, at simpleng pagpaplano sa loob ng nakakatawang sitwasyon.

Para kanino ito sulit subukan?

Ang developer nito ay No Brain State, at ang laro ay may average na 3.7 mula sa humigit-kumulang 1.8 libong rating. May mahigit isang milyong install na rin, kaya malinaw na may sapat na interes mula sa mga taong naghahanap ng ganitong uri ng casual school prank game. Para sa akin, ang mga bilang na ito ay hindi garantiya ng kalidad, pero nagbibigay sila ng ideya na hindi ito isang larong lubos na hindi napapansin.

Pinakikinabangan ito ng mga manlalarong gusto ng mabilis maunawaang konsepto, magaan na humor, at maliliit na problemang nalulutas sa pamamagitan ng pagsubok. Kung mahilig kang maghanap ng nakatagong tamang aksyon sa isang eksena, may dahilan para bigyan ito ng pagkakataon. Kung mas gusto mo naman ang kompetisyon, multiplayer, o detalyadong progression system, hindi ito ang magiging pinakamalakas na pagpipilian.

Maganda rin ito para sa mga magulang o nakatatandang kapatid na gustong samahan ang isang bata sa casual gaming. Sa halip na hayaan lamang ang bata na pindot nang pindot, maaari mong gamitin ang bawat eksena para pag-usapan ang sanhi at epekto. Halimbawa, itanong kung bakit sa tingin niya ay gagana ang isang trick, at kung ano ang maaaring mangyari kapag hindi niya hinintay ang tamang sandali.

Para sa mga adultong gamer, mas bagay ito bilang palate cleanser kaysa pangunahing laro. Maaari nitong punan ang maiikling pagitan ng trabaho o pag-aaral, pero huwag asahang magiging kapalit ito ng isang malaking adventure. Ang saya ay mabilis at direkta; kapag iyon ang kailangan mo, sapat ito. Kapag naghahanap ka ng malalim na investment, mas mabuting tumingin sa ibang genre.

Compatibility at unang pag-set up

Ang kasalukuyang bersyon ay 2.5 at gumagana sa Android 7.0 pataas. Praktikal ito para sa mga gumagamit ng hindi na pinakabagong telepono, basta pasok ang kanilang system sa kinakailangang bersyon. Bago maglaan ng oras dito, mainam na tingnan ang bersyon ng Android ng iyong device para maiwasan ang abala sa pag-install.

Dahil libre ang laro, simple ang unang desisyon: subukan ito at tingnan kung tumutugma sa iyo ang istilo. Hindi ko irerekomendang mag-install nang may inaasahang malawak na tutorial o seryosong kurikulum. Mas tama itong lapitan bilang casual game na may school setting at trick-based na gameplay.

Sa unang paglalaro, bigyan ito ng pagkakataong ipakita ang ritmo nito. Huwag agad husgahan sa isang mabilis na eksena lamang, pero huwag ding piliting mahalin ito kung hindi mo gusto ang paulit-ulit na prank humor. Ang tamang tanong ay hindi kung kahanga-hanga ba ito sa teknikal na paraan, kundi kung nakikita mo ang sarili mong nag-e-enjoy sa paghahanap ng susunod na kalokohan.

Huling pagtingin sa karanasan

Sa kabuuan, ang bad bully guys high school ay isang libreng larong pang-edukasyon na gumagamit ng school prank premise para gawing maliit na puzzle ang bawat eksena. Ang pinakamaganda rito ay ang malinaw nitong sentro: tumingin, magplano, gumamit ng trick, at panoorin ang resulta. Hindi ito nagkukunwaring isang malalim na simulator, at mas nagiging epektibo ito kapag tinanggap mo ang pagiging simple nito.

Ang limitasyon nito ay kapareho rin ng pinagmumulan ng lakas nito. Dahil iisang uri ng kalokohan ang pangunahing pinaiikot, maaaring mabilis magsawa ang mga manlalarong nangangailangan ng maraming sistema at pangmatagalang pag-unlad. Ngunit para sa maikling pahinga, casual na paglalaro, o simpleng ehersisyo sa obserbasyon, mayroon itong malinaw na gamit.

Irerekomenda ko ito sa kaibigang gusto ng magaan at medyo kalokohang laro na madaling simulan. Hindi ko ito irerekomenda bilang kapalit ng tunay na educational app, o sa taong ayaw sa prank-based humor. Kung pasok sa iyo ang edad na 12+, gumagamit ka ng Android 7.0 pataas, at gusto mo ang ideya ng paghahanap ng tamang paraan para manggulo sa isang kathang-isip na klase, sulit itong subukan nang libre.